Waarom ik hypnotherapeut en gedragstherapeut geworden ben.

Het opgeslagen onbewuste verhaal, intrigeert mij.
Ik ben hypnotherapeut geworden omdat je direct communiceert met het onbewuste deel van het brein. Ik weet hoe we gedrag aanleren en weer kunnen afleren, ik kom uit het onderwijs. De uitdaging is een kind ergens vastloopt de mindset veranderen, van rood naar groen. Gaan.

Een kind leert razendsnel en vooral door te kopiëren. Aangeleerd gedrag wordt snel geautomatiseerd dan is het onbewust handelen en denken geworden. Die onbewuste handelingen en gedachten die je elke dag beïnvloeden. Heel veel dingen waar mensen tegenaanlopen zijn kind mechanieken.

Problemen wijzen je op de diepere lagen, die hebben nog aandacht nodig. Dat wat in de schaduw verstopt ligt wil onder de aandacht komen. Je kunt emoties wegduwen omdat het je te pijnlijk is of omdat het je niet uitkomt, maar vroeg of laat komen ze naar boven. Vermijden en uitstellen kun je afleren. Zinvol en waardevol leven is niets uit de weg gaan, maar accepteren dat de mooie en lelijke dingen bij het leven horen.

Ik wil mensen wijzen op die onbewuste diepere lagen die hun gedrag zo beïnvloeden en waar ze soms zoveel last van hebben. Ik wil ze laten inzien hoe ze gedrag ontwikkeld hebben en hoe ze het kunnen veranderen om een betere versie van zichzelf te worden.

Ik kom uit het onderwijs en zelfs bij heel kleine kinderen zie ik dat ze aangeleerd gedrag vertonen, wat niet in overeenstemming is met wie ze zijn. Ergens klopt het niet.

Ook bij het leren kun je merken dat heel jonge kinderen bepaalde overtuigingen hebben die kunnen komen door ervaring maar ook doordat ze die overgenomen hebben van vader of moeder.
Kinderen en volwassenen laten gedrag zien dat voortkomt uit die overtuigingen.

Stel je moeder zegt regelmatig; ik kan niet rekenen, heb niets met getallen.  Ik weet ook niet of iets duur is of goedkoop. Wellicht is dit iets wat de vader ook stoort en hebben ze wel eens ruzie omdat moeder te veel geld uitgegeven heeft.
Onbewust kan een kind zich identificeren met die overtuiging van moeder.
Het kan zijn dat het woordje rekenen, verbonden is met de overtuiging, dat kan ik niet.
Het gedrag wat daaraan verbonden is hoeft deze overtuiging alleen nog maar te bevestigen en zo moeilijk is dat niet iedereen maakt fouten.  De bevestiging is, zie je wel ik kan ook niet rekenen. Heb ik van mijn moeder. Maar het is dus niet iets van jou, je hebt het overgenomen.

Zo kan een kind natuurlijk ook door eigen ervaring de overtuiging krijgen dat hij/zij niet goed kan rekenen. Maar dat kan ook liggen aan externe factoren als een leerkracht die het jou niet goed kan uitleggen, dyslexie, of achterstand voor bijvoorbeeld ziekte.

Waarom ik mijn bedrijf begonnen ben.

Ik heb altijd het gevoel dat ik in mijn bedrijf gerold ben, maar toch is dat niet waar. De hypnotherapie is op mijn pad gekomen en toen vielen alle puzzelstukje in elkaar.

Als ik alles achterstevoren terugkijk, zijn een paar dingen belangrijk geweest.

Ik was een buitenbeentje. Ik had gek haar, schuine ogen en een rare achternaam. Niet dat ik echt gepest ben, maar ik werd niet altijd begrepen.
Er was niet echt de gelegenheid om mijn vleugels te spreiden. Ik kon een beetje meekomen op school maar heb mijn talenten niet ontdekt. Ik was creatief en kon mooi tekenen, maar dat kon mijn moeder ook.

Tijdens een vakantiebaantje hoorde ik mijn baas zeggen; laat Marijke nieuwe mensen inwerken, die kan heel goed uitleggen. Dat was een compliment én ze wees me op een kwaliteit. Het was me er niet van bewust. Ik was er blij mee.

Ik heb mij vastgehouden aan het creatieve en het anders zijn. Ik ben activiteitenbegeleidster geworden en maakte mijn eigen kleding. Als anderen vinden dat ik anders ben, laat ik het dan ook maar zijn, was een thema van die tijd.

Mijn werkende leven.

In een periode van bezuinigingen in de zorg en grote werkeloosheid, heb ik diverse baantjes gehad. Ik wist niet goed wat ik wilde, eigenlijk wilde ik wel weer leren.
Toen ik zwanger werd heb ik de kans gepakt om te gaan leren. Dat klinkt gek en dat is het ook.Ik zocht een deeltijdopleiding omdat ik overdag thuis zou zijn voor mijn kinderen. Ik kreeg twee kinderen in twee jaar. Toen ik de deeltijd PABO tegenkwam wist ik dat ik dat wilde gaan doen. Ik had dat compliment goed opgeslagen, ik kon immers goed uitleggen. En ik ben gek op kinderen.
Ik heb genoten van die tijd en was blij dat ik het in me had om toch een Hbo-opleiding te doen. Het bevestigde toen dat ik goed kon leren maar gewoon niet in het toenmalige schoolsysteem paste. En ik kon enorm over mijn grenzen heen gaan, het werd me toen nog vergeven.

In mijn werk als leerkracht had ik vooral een speciale antenne voor de bijzondere kinderen. Ik pikte ze eruit. Ik maakte het mijn missie om ze te laten lachen, om ze te laten genieten en om ze te laten ervaren dat anders zijn goed is. Ik haalde alles uit de kast om de kinderen elke dag iets speciaals te geven.

Ons gezin.

Ondertussen groeiden we in ons gezin met z’n allen ook door. Mijn man maakte een carrière switch. Onze kinderen doorliepen de basisschool en ik heb jarenlang zowel in het primair basisonderwijs, voorgezet onderwijs en speciaal voortgezet onderwijs gewerkt. Ik pakte aan waar mij kansen geboden werden en genoot. Maar raakte ook regelmatig gefrustreerd. Ik kon wel huilen als ik aan het eind van de dag moest concluderen dat ik dat kind niet had zien lachen. Als ik merkte dat ik dat kind, met vermoeden van dyslexie niet had kunnen laten genieten. Of dat ik even geen tijd had voor onze parels, de goede momenten samen. In het onderwijs is veel druk, vooral tijdsdruk. Ook geeft de methode druk en sommige teams geven ook veel extra druk.

Het begon te wringen.
Ik dacht dat ik mijn kansen op de arbeidsmarkt vergrote door alles aan te pakken, maar had buiten de regels gerekend. En toen ik na een tijdje nog steeds om half acht startklaar stond om ergens in te vallen en niet altijd voor langere periode ook hier en daar een dag.  Waardoor ik steeds minder de kans kreeg een relatie op te bouwen met de kinderen en het verschil te maken, raakte ik mijn passie voor het onderwijs kwijt.

Ik ben bij mijn man in het ICT-bedrijf gaan werken. Websites bouwen enz. Maar daar kon ik mijn ei niet in kwijt. Ik vatte het idee op om weer te leren. Ik wilde mijn kennis en ervaring inzetten voor het kind dat niet uit de verf komt in het onderwijs. Dyslexie en hoog gevoeligheid was mijn specialisme. Ik werd kind en opvoedcoach.

Kennismaken met hypnotherapie.

Toen kwam mijn zoon in zwaar weer, hij kreeg een puberdepressie.
Al mijn talenten rondom kinderen, mindset veranderen, coaching en moederschap mochten niet baten. Zijn mindset stond op; ik voel me niet goed, als ik blijf liggen knap ik wel op, net als met griep. Maar na vijf maanden werden zijn problemen alleen maar groter. Vijf maanden heeft hij op de bank doorgebracht.

Door een tactloze niet pedagogisch verantwoorde omkoop actie van mij om hem van de bank te krijgen, kwam ik een moeder tegen die me de tip gaf om eens aan hypnotherapie te denken. Zij had er goede ervaring mee.

Ik wilde hem niet zomaar meeslepen in een zoveelste hopeloze poging en ben begonnen te lezen over hypnotherapie. Het sprak me al heel snel aan en ik voelde vertrouwen in deze therapievorm. We besloten ervoor te gaan. Hij heeft een sessie gehad en drie dagen daarna zat hij op de fiets naar school.

De hypnotherapeut had zijn mindset aangeraakt. Ze had de lichten weer op groen gezet. Hij was ervan overtuigd dat hij kon loskomen van die bank en gaan. Ik was zo ongelooflijk dankbaar, maar ook nieuwsgierig. Als dit voor mijn kind zo werkt, dan wil ik dit ook kunnen.

Ik heb de eerste module geboekt en had direct het gevoel dat dit de bedoeling was. Ik heb letterlijk gedacht; waar was jij mij hele leven. Het past bij me, ik snap hoe het werkt en ik kan mijn ei er volledig in kwijt. Het doet een beroep op al mijn talenten, kennis en ervaring. Ik kom volledig uit de verf.

Ik ontdek mijn talenten.

Ik ben elke sessie de verhalenverteller, ik overtuig het onbewuste met het ideale plaatje, het wensbeeld.
Ik gebruik mijn gevoeligheid, mijn creativiteit, mijn vindingrijkheid en mensenkennis. Ook mijn levenslessen, mijn ervaring neem ik mee.

Wat wil ik je meegeven?

De overtuiging dat je veel meer aan je eigen knoppen staat dan je denkt. Ik bedoel, je kunt jezelf wel overtuigen dat je problemen hebt, je kunt heel veel aandacht geven aan al je problemen. Maar je kunt er ook voor kiezen om je te richten op het probleem en de oplossing of als er geen oplossing is accepteren dat problemen erbij horen. Als ik mensen met gemak alle ellende op hoor rakelen, dan is er werk aan de winkel. Dan zijn ze vooral aan het vermijden. Praten over problemen is niet hetzelfde als ermee dealen.

Problemen aangaan.

Ik ben niet iemand die zich zomaar neerlegt bij de situatie. Een probleem zet mij aan het werk. Ik kom in actie als ik iemand hoor praten over problemen. Ik vind het interessant, niet alleen iemands ellende hoor. Ook de successen.

Ik ga niet wroeten in het verleden. Dat vind ik niet respectvol. Ik ben ook niet van de lange trajecten, ik ben bang dat ik dan afhankelijkheid creëer, ook dat is niet in andermans belang. Ik hou van effectieve sessies waar mensen mee verder kunnen. No nonsens, ik ben ten slotte ook een Friezin.

Problemen zijn er om van te leren. De moeilijke dingen komen op ons pad om ons sterker te maken.

Als er geen oplossing is voor een probleem, kan ik het ook accepteren. Het is niet zo dat ik persé een oplossing wil. Ik kan inmiddels ook accepteren dat problemen kunnen blijven als onderdeel van het leven. Ik heb inmiddels zelf ervaren dat niet alle problemen opgelost kunnen worden.

Wat zit achter mijn diensten.

Problemen wijzen je naar iets in je persoonlijke ontwikkeling. Problemen komen nooit zomaar op je pad, het heeft een reden. Soms is het nodig om iets uit verleden aan te raken, iets wat jarenlang onderdrukt is. Soms is het belangrijk je verleden te troosten in een Inner child sessie. Soms is begrip voor de huidige situatie en nieuwsgierigheid naar de volgende stap genoeg.

Holistische visie.

Wat ik tijdens een sessie doe is holistisch kijken naar de mens. Soms zit het in de woorden, soms geeft het lichaam antwoord, soms is er in het verhaal iets wat eruit springt. De onbewuste woorden, uitspraken die zijn belangrijk voor me. De bewegingen van het lichaam tijdens het verhaal. Ik neem niet zomaar genoegen met uitspraken, ik kijk naar het hele plaatje. Ik weet dat in de diepte mechanieken en aangeleerd gedrag meespelen. Ik weet dat het lichaam reageert op woorden en mijn dingen laat zien.

Hoog sensitief persoon HSP.

Ik ben HSP, ik kan heel goed mensen aanvoelen en invoelen. Ook kan ik iemand pijn gewaarworden. Ik ben tijdens mijn sessies extra gevoelig, heb al mijn antennes uit en sta open voor de signalen.

De kracht van mijn levenslessen.

Ik gebruik al mijn kennis en ervaring voor een optimale sessie. Ik doe mijn uiterste best om iemand met een goed gevoel naar huis te laten gaan. Ik put uit mijn eigen levenslessen. Het leven is soms pijnlijk lastig, maar zo de moeite waard. Ook ik ben gevallen, maar nooit blijven liggen. Opstaan en doorgaan, vertrouwen dat na deze crisis geluk op me wacht heeft me door donkere fases heen geloodst. Ondanks dat het soms zo moeilijk was, ben ik blij dat ik die levenslessen heb gekregen. Het helpt mij een betere therapeut te zijn.

Wat ik mijn cliënten mee wil geven.

Ik daag mensen uit om zich open en nieuwsgierig op te stellen naar hun eigen ontwikkeling. Je bent niet het slachtoffer dat zomaar dingen overkomt, de dingen komen op je pad met een reden.

Waarom de dingen op je pad komen ervaar je niet als je in de problemen zit, maar als je uit het dal opkrabbelt. Als je terug kunt kijken, dan ineens kan het inzicht komen. Het besef dat niet voor niets is, maakt dat ik voluit kan vertrouwen op het leven. Dat vertrouwen wil ik doorgeven.